Visitor Q (2001)

Γιαπωνεζικη τρέλα. Άλλο κεφάλαιο. Μια σπουδαία στιγμή της τεράστιας φιλμογραφίας του πολυπράγμων Takashi Miike. Για γερά στομάχια που λέγανε κάποτες. Φουλ ανωμαλία.

Ας πουμε οτι η υπόθεση είναι- αποτυχημένος τηλεοπτικός reporter γυρίζει snuff-ντοκιμαντέρ για την βία της νεολαίας. Βιντεοσκοπεί το σεξ με την πόρνη κόρη και το bulling που τρώει ο γιός, ο οποίος δέρνει αλύπητα την ηρωινομανή πόρνη μάνα του. Η εμφάνιση του Q περιπλέκει ακόμα περισσότερο τις σχέσεις τους.
Η πρώτη ατάκα "το έχεις κάνει με τον πατέρα σου?" αποκαλύπτει το προκλητική θέση της ταινίας. Η ψηφιακή κάμερα ακολουθεί με ντοκυμαντερίστικο -οικογενειακές ιστορίες- στυλ την καθημερινότητα μιας οικογένειας που επιδίδεται σε μαζοχισμό, σαδισμό, βία κάθε είδους, αιμομιξία, πορνεία, νεκροφιλία, ναρκωτικά και άλλα. Ο εθελούσιος δημόσιαος αυτοεξευτελισμός του πατέρα για επαγγελματική καταξίωση εξωθεί την οικογένεια σε ακρότητες πέρα από ταμπού, αξίες, ήθη, αξιοπρέπεια, ιερά και όσια. O σιωπηλός και αδρανείς Q (=εμείς) καταγράφει παθητικά την φρίκη σαν ηδονοβλεψίας/θεατής ενός reality show που ζητά θέαμα. 

Η ψηφιακή κάμερα ακολουθεί με ντοκυμαντερίστικο-οικογενειακές ιστορίες-στυλ την καθημερινότητα μιας οικογένειας που επιδίδεται σε μαζοχισμό, σαδισμό, βία κάθε είδους, αιμομιξία, πορνεία, νεκροφιλία, ναρκωτικά και άλλα. Ο εθελούσιος δημόσιαος αυτοεξευτελισμός του πατέρα για επαγγελματική καταξίωση εξωθεί την οικογένεια σε ακρότητες πέρα από ταμπού, αξίες, ήθη, αξιοπρέπεια, ιερά και όσια. O σιωπηλός και αδρανείς Q (=εμείς) καταγράφει παθητικά την φρίκη σαν ηδονοβλεψίας/θεατής ενός reality show που ζητά θέαμα. 

Ευχάριστα πολυεπίπεδη ενοχλητική και άβολη sit-com μαύρη κωμωδία.

Bad Milo! (2013)

Future cult classic b-movie. Eξωφρενική παρωδία monster horror για το τέρας που κρύβει ο Άνθρωπος μέσα του. Ας πουμε οτι η υπόθεση είναι- όταν αγχώνεται ο οικογενειάρχης μικροαστός Duncan βγαίνει από το κώλο του ένα τερατάκι και θερίζει τους κακούς.

Χιούμορ τουαλέτας με new age αμπελοψυχολογία και δόσεις gore (highlight-ξερίζωμα πέους) την στιγμή που η ασυνείδητη κρυφή επιθυμία γίνεται πραγματικότητα και καλείσαι να αποδεκτείς και να αγαπήσεις την πιο σκοτεινή σου πλευρά. Αίμα, σκατά και Σίγκμουντ Φρόυντ. Ο Μάιλο είναι υπέροχος, με τεράστιο στόμα, κοφτερά δόντια και μελανχολικά μεγάλα μάτια, καλοφτιαγμένος, καρτουνίστικος, γλυκός και τρομάκτικός ταυτόχρονα, συνδιασμός του Ε.Τ.1982 με Gremlins.1984 άνευ CGI εφε. 

Stranger Than Fiction /Πιο παράξενο κι από παράξενο! (2006)

 Mainstream παραξενιά. Ο τίτλος τα λέει όλα αλλά ας πουμε οτι η υπόθεση είναι- Μοναχικός εφοριακός ελεγκτής ζει την απόλυτα μελετημενη ρουτίνα του μέχρι που ακούει μία γυναικεία φωνή μέσα στο κεφάλι του να εξιστορεί με λογοτεχνικό τρόπο τη ζωή και τις σκέψεις του. Με την βοήθεια ενός καθηγητή φιλολογίας καταλήγει ότι η φωνή ανήκει σε διάσημη συγγραφέα που γράφει το "Θάνατος και Φόροι" με ήρωα τον ίδιο. Είναι το καλύτερο βιβλιο της και στο φινάλε πρέπει να τον σκοτώσει αλλά έχει σκαλώσει στο Πως ενώ αυτός ζει για πρώτη φορά τον έρωτα με εφοριακά ελενχόμενη ατίθαση φουρνάρισσα...

Γλυκόπικρη κωμωδία πάνω στη τραγικότητα του 'δουλεύω άρα ζω' αλλά και τα όρια της τέχνης. Δανείζεται πολλά από το mindfuck του Charlie Kaufman, διαθέτει ρυθμό, ανατροπές και ερμηνείες από σουπερ καστ- Will Ferrell, Emma Thompson, Dustin Hoffman, Maggie Gyllenhaal και δεν πειράζει που δεν αποσαφηνίζεται το σεναριακό εύρημα αυτής της τρελής υπόθεσης γιατί μάλλον το νοήμα είναι αλλού.....

Surf Nazis Must Die (1987)

So Bad,  It's Good Ζ-movie της ανεξάρτητης θρυλικής Troma. Μια τριπλα στην βιομηχανία του κινηματογράφου, σκουπίδι και θησαυρός ταυτόχρονα.  

Ας πούμε οτι η υπόθεση ειναι η εξής- Στο κοντινό μέλλον ένας μεγάλος σεισμός κατεστρέφει την ακτογραμμή της καλιφόρνια. Ο αρχηγός μιας νεοναζί συμμορίας/κύρηκας του άριου surfing καλεί τις υπόλοιπες συμμορίες στο bunker προτείνοντας συνεργασία  κάτω από τη σβάστικα με σκοπό τον έλενχο της Power Beach. Αρνούνται και πόλεμος ξεκινά... Η απαρηγόρητη αφροαμερικανα θεούσα μάνα αθώου θύματος των Surf Nazis ζητά εκδίκηση.

Περήφανο και τίμιο 80s trash. Αυτοσχεδιαστικά, αφηρημένα και ασόβαρα μεταφέρει φαρσοειδώς τους σκοτεινούς δρόμους του Warriors.1981 σε μια απέραντη παραλία προσθέτοντας χαβαλέ, μητρική εκδικητική μανία και footage από επαγγελματικό surfing. Άκρον άωτον κοινωνικό/πολιτική κριτική (λέμε τώρα...), απέραντη φαντασία , πρόχειρα σκηνικά, άθλιες ερμηνειές, δεν δίνω δεκάρα αισθητική, αντιεπαγγελματισμός και ΤΕΛΕΙΟ synth electro soundtrack. Aρκετά κατώτερο από τα κλασσικά της εταιρίας (The Toxic Avenger.1984, Class of Nuke 'Em High.1986, Redneck Zombies.1989, Tromeo & Juliet.1996) αλλά κέρδισε λόγω Τίτλου και Θέματος. Taste some of  Mama’s home cooking, Adolf!

 

Lost Highway / Χαμένη Λεωφόρος 1997

 

Ο ορισμός του wtf movie. Ο χρυσός κανόνας. Μια ταινία χωρίς αντιστοιχία. Παρά την ριζοσπαστκότητας της κατέχει μια ξεχωριστή θέση στο πάνθεον του κινηματογράφου φέροντας τεράστιο cult status, τόμους αναλύσεων και τόνους συζητήσεων για το τι θέλει να πει ο ποιητης...  

Ας πούμε οτι η υπόθεση είναι - σαξοφωνίστας free jazz καταδικάζεται σε θάνατο για τη δολοφονία της γυναίκας του.  Εξαφανίζεται ως δια μαγείας απ'το κελί και την θέση του παίρνει νεαρός μηχανικός αυτοκινήτων (χωρίς κοινό στοιχείο με τον σαξοφωνίστα)  ο οποίος θα ερωτευτεί την ((ολοίδια με την δολοφονημένη)) femme fatale ερωμένη ενός επικίνδυνου γκανγκστερ. 

Η καλύτερη εισαγωγή στο παρανοικό σύμπαν του David Lynch. Το 1o μέρος είναι "ζευγάρι σε κρίση", το 2o είναι μεταμοντέρνο neo noir και το 3o είναι ψυχεδελικός τρόμος. Τρικυμία εν κρανίω. 

Με  υποκειμενική, μη γραμμική αφήγηση, ακολουθεί την δομή ονείρου/εφιάλτη και χαράζει μια Λωρίδα  Μοέμπιους οδηγώντας τον υπνωτισμένο  θεατή σε μια μυσταγωγική λαβυρυνθώδη Χαμένη Λεωφόρο κάτω από μόνιμη ατμόσφαιρα απροσδιόριστης αγωνίας χωρίς λύτρωση στο φινάλε. Το χάσιμο! 

Αλλόκοτοι χαρακήρες, σουρρεαλιστικές καταστάσεις, ανορθολογικές ανατροπές, μαύρο χιούμορ, παράδοξα συμβάντα, τεεεεεέλειες μουσικές, Angelo Badalamenti, mystery man και ο deranged David Bowie συνθέτουν μια σκληρή μαστούρα άνευ, ένα γοητευτικό φρουδικό αίνιγμα χωρίς απάντηση. Μια απολαυστική αξέχαστη κινηματογραφική εμπειρία, ένα  ευχάριστο bad trip.

Πρόλογος

 Λίγα λογια για παράξενες, περίεργες, εξωφρενικές, παράλογες, ακαταλαβίστικες, απροσδιόριστες, εκκεντρικές, αιρετικές, παράδοξες, αλλόκοτες, αντισυμβατικές, πέρα απο το καλό και το κακό ταινίες από όλο το φάσμα του κινηματογράφου που πρέπει να δεις για να πιστέψεις οτι ύπαρχουν. Ένας εξωφρενικός κατάλογος άπειρου γούστου και απήθμενης γνώσης που ονειρεύται ο κάθε ανώμαλος σινεφιλ...