Ο ορισμός του wtf movie. Ο χρυσός κανόνας. Μια ταινία χωρίς αντιστοιχία. Παρά την ριζοσπαστκότητας της κατέχει μια ξεχωριστή θέση στο πάνθεον του κινηματογράφου φέροντας τεράστιο cult status, τόμους αναλύσεων και τόνους συζητήσεων για το τι θέλει να πει ο ποιητης...
Ας πούμε οτι η υπόθεση είναι - σαξοφωνίστας free jazz καταδικάζεται σε θάνατο για τη δολοφονία της γυναίκας του. Εξαφανίζεται ως δια μαγείας απ'το κελί και την θέση του παίρνει νεαρός μηχανικός αυτοκινήτων (χωρίς κοινό στοιχείο με τον σαξοφωνίστα) ο οποίος θα ερωτευτεί την ((ολοίδια με την δολοφονημένη)) femme fatale ερωμένη ενός επικίνδυνου γκανγκστερ.
Η καλύτερη εισαγωγή στο παρανοικό σύμπαν του David Lynch. Το 1o μέρος είναι "ζευγάρι σε κρίση", το 2o είναι μεταμοντέρνο neo noir και το 3o είναι ψυχεδελικός τρόμος. Τρικυμία εν κρανίω.
Με υποκειμενική, μη γραμμική αφήγηση, ακολουθεί την δομή ονείρου/εφιάλτη και χαράζει μια Λωρίδα Μοέμπιους οδηγώντας τον υπνωτισμένο θεατή σε μια μυσταγωγική λαβυρυνθώδη Χαμένη Λεωφόρο κάτω από μόνιμη ατμόσφαιρα απροσδιόριστης αγωνίας χωρίς λύτρωση στο φινάλε. Το χάσιμο!
Αλλόκοτοι χαρακήρες, σουρρεαλιστικές καταστάσεις, ανορθολογικές ανατροπές, μαύρο χιούμορ, παράδοξα συμβάντα, τεεεεεέλειες μουσικές, Angelo Badalamenti, mystery man και ο deranged David Bowie συνθέτουν μια σκληρή μαστούρα άνευ, ένα γοητευτικό φρουδικό αίνιγμα χωρίς απάντηση. Μια απολαυστική αξέχαστη κινηματογραφική εμπειρία, ένα ευχάριστο bad trip.
